Bosque de nadal (CENTRO)

Representación no patio de columnas do centro (edificio deseñado polo arquitecto Jenaro de la Fuente) dun bosque

a iconografía como recurso para a memoria do espazo natural.

Traballo colectivo e de representación no propio centro

Proponse como instalación de nadal un bosque aproveitando as columnas do espazo de entrada ó centro. A instalación execútana os propios alumnos como colectivo e colgan os seus adonrnos de nadal realizados con materiais reutilizados: cartón, calcetíns, papel de revista,...

As árbores das columnas gustan e decidese prolongar a súa instalación ata o mes de marzo. Enténdese como un xeito de destacar a calidade espacial desta zona. Doutra banda apreciase como dita columnata, cun acabado orixinal de mosaico claro, se atopa na actualidade pintada en dous tons a media altura que rompen o espazo. Unha proposta a longo prazo sería ou ben restaurar o mosaico orixinal ou darlle un novo acabado homoxéneo en toda a súa altura para recuperar a calidade espacial orixinal. (comezamos a falar do valor cultural e patrimonial do edificio e da importancia no mantemento dos espazos que habitamos)

O noso centro (CENTRO)

recoñecemento do propio espazo ocupado e vivido polos alumnos

contacto co espazo material e a súa representación: a perspectiva

identificación dos lugares confortables e incómodos

 representación bidimensional: medir e representar a escala

 montaxe de exposicións e accións no centro

Tratouse en varios momentos do curso de explorar os propios espazos do centro educativo, sobre todo nos espazos comúns, para analizalos e explorar as súas posibilidades. Informamonos sobre a historia do propio edificio, a data na que se construiu, o lugar, o arquitecto (Jenaro de la Fuente) e o estilo, un dos mellores exemplos da cidade da primeira arquitectura racionalista. Sairon ós corredores para representar os espazos e ter un primeiro contacto coa representación tridimensional. Logo desta primeira experiencia explicamos a perspectiva cónica e o uso dos seus elementos fundamentais: a liña de horizonte, os puntos de fuga, o punto de vista e o encadre.

Selfie (FOTO-AUTORRETRATO)

autorretratos cos móbiles dos alumnos

identificación da propia imaxe

traballo do concepto de privacidade e personalidade

Tentouse aproveitar o tiron dos selfies para falar da propia imaxe e do que queremos ou non compartir e facer ou non público. Este traballo debería ter un tratamento máis extenso, xa que en grande parte dos casos os adolescentes non aceptan a súa propia imaxe, tal vez demasiado influenciados polos estereotipos introducidos nos medios de comunicación e a imaxe estandarizada de beleza, o que produce neles unha certa frustración e unha negación da propia imaxe, asi como unha perda de espontaneidade e a escasa valoración da propia expresividade e da cualidade da imaxe como comunicadora de sensibilidades diversas. 

Falamos algo do papel da publicidade, das redes sociais e os conceptos do que para cada un significa a privacidade, concepto bastante confuso nestas épocas. Presentamos un vídeo da campaña de dove belleza real e plantexamos o tema da imaxe e o retoque fotográfico na publicidade, os estereotipos retocados e a falta de expresividade e personalidade da imaxe final, tentamos cambiar a perspectiva do aceptado como canon de beleza na nosa sociedade...
tamen a diferencia entre como nos vemos e como nos ven os demáis

Outro tema a tratar é o uso dos medios tecnolóxicos que agora mesmo os alumnos teñen ó seu alcance, e o escaso uso pedagóxico que se fai en xeral deles, tal vez por medo ou falta de control sobre tal uso. O camiño só parece un: aprender a empregalos no noso favor, analizar e ser críticos, construtivos.

Eu son

Este proxecto tentou identificar ó individuo para crear conciencia propia individual e colectiva como primeiro paso para logo identificar os lugares que habitamos.

planificamos varias fases, dende as iniciais de curso, onde nos identificabamos fronte ó grupo e buscabamos unha imaxe de grupo conxunta ata o uso dunha tipografía técnica na que cada un aproveitase para describirse, como un autorretrato escrito.

o grupo:

deseño do logotipo da clase individual e selección grupal.

primeiro bosquexo individual e selección en grupo, segundo bosquexo sobre a idea de grupo e selección final do logotipo.

tentouse asi traballar unha imaxe do colectivo e unha primeira aproximación ó mundo do deseño.

deseño do logotipo do grupo

 traballamos tamén a identificación a traves do deseño dunha carpeta con material reciclado, o custo debía ser cero e os materiais reaproveitados.

deseño da carpeta de curso de cada alumno 

o individuo:

deseño do nome de cada alumno incorporando o logotipo da clase

como excusa de facer a ficha de aula propúxoselles ós alumnos que deseñasen o seu propio nome, no que identificarían tamén o grupo ó que pertencían co deseño do traballo anterior e facerse unha fotografía co seu nome. Tentouse convencer, pero non se forzou a facelo a aqueles alumnos que non querían participar (respecto deste tema hai moito traballo par facer no tocante á aceptación da propia imaxe, ó uso desta e o concepto de imaxe pública e privada, algo deste traballo se fixo na aula analizando a nosa imaxe e os modelos que se empregan na publicidade)

Eu son...

aprendizaxe dunha tipografía técnica, enlaces e tanxencias

descrición da propia personalidade

eleboración individual dun díptico con montaxe colectivo no centro

Un traballo xa preestablecido do curso era o de incorporar unha tipografía técnica para rotular os exercicios (en concreto a ISOCPEUR), cun traballo mecánico, case caligráfico, no que se introduciron os conceptos de segmento e arco como conformadores do grafismo, entendendo tamén a letra como debuxo e a tipografía como elemento gráfico común de comunicación. Logo da práctica de aprendizaxe plantexouse o seu uso para autodefinirse: eu son... onde cada un se calificaba libremente e logo expoñía nun breve párrafo o porqué desa definición.

Finalmente se fixo unha exposición nunha parede do centro, onde cada un penduraba o seu propio “eu son” ata conformar un conxunto de igual forma e diferente contido.

Enlaza Vigo (AULA-PRÍNCIPE)

Enlaza Vigo é un proxecto promovido polo concello de Vigo que trata de formar ós xóvenes na igualdade de xénero e previr conductas que fomenten calquera tipo de violencia relacionada con este tema. Nesta edición centrouse en tratar os problemas relacionados co ciberacoso.

actividades:

deseño de dous carteis contra o ciberacoso

traballo previo individual a escala e selección entre os grupos dos carteis representantes

traballo colectivo dos carteis e cambio de escala

intervención no espazo público

Esta actividade permitiu facer un traballo de escolla que partía da proposta individual, implicaba un proceso colectivo de elaboración e unha intervención final no espazo público da cidade, o que da a posibilidade de que os alumnos vexan reflectidas as súas ideas e decisións nos lugares da cidade que habitan. Ó tempo que analizan novas problemáticas sociais conforman unha paisaxe efémera.

A colcha solidaria (AULA)

traballo cooperativo e de igualdade, valoración dun traballo tradicional da muller

Este proxecto céntrase fundamentalmente no recoñecemento da igualdade de xénero, e como proceso escolle a costura, actividade relacionada tradicionalmente co mundo da muller, facendo unha posta en valor deste traballo que ademáis ofrece outros valores educativos transcendentes: o traballo colectivo, o contacto entre iguais, a cooperación e coordinación de traballos: marcar, cortar, coser, compor. Desenvolve os conceptos estéticos e xeométricos de malla, ortogonalidade, proporción, escala, textura, cor, contraste. Pero tamén configura finalmente unha Paisaxe recoñecible e identificable, e unha ver rematada a colcha comeza a convivir cos espazos do centro.

Antón Pulido (EXPO)

visita á exposición de A Fundación da obra de Antón Pulido

traballo previo de aula 3º ESO

entrevista co artista

obradoiro de grupo

Xurde de modo fortuito a posibilidade de visitar a obra de Antón Pulido que expón na sala do teatro García Barbón, organizado pola Fundación, tamén xurde o problema de que o cupo de visitantes nos permite levar so a un grupo, polo que se plantexa o primeiro proxecto colectivo, no que cada grupo de 3º ESO fará un traballo para expor na aula e o máis elaborado será o que poda facer a visita. No día temos a sorte de ter ademáis dunha guía a presenza do propio artista que conversa cos alumnos e logo accede a ter unha entrevista que se publicará na revista do centro. Tamén se fai un obradoiro no centro cultural A Fundación sobre a representación na obra de Antón Pulido. 

Comezando...

Este blog é o froito dun ano de traballo nun proxecto sobre paisaxe e sustentabilidade promovido pola consellería de cultura, educación e ordenación unviersitaria dentro do PLAN PROXECTA de innovación educativa.

O seu obxectivo fundamental é o de sensibilizar ó alumnado sobre a súa contorna, entendendo que PAISAXE é a percepción que o ser humano ten dos espazos nos que habita, e asimesmo aceptando o papel activo que ten o home na transformación deses espazos...

Adoitamos percibir os sitios cando viaxamos, observamos os lugares como imaxes que reter na nosa memoria, para gardar esas vivencias como tesouros, pero esquecemos na vida diaria esa percepción, convertíndose os expazos nos que máis tempo vivimos en transparentes, inexistentes, non lles adicamos atención nin entendemos o noso papel observador e transformador.

Terntaremos a través de diferentes actividades e proxectos modificar esa percepción, interesarnos polo próximo e cotiá, entender mellor os espazos que habitamos e plantexar posibilidades de transformación.

Entendemos que a representación gráfica é un medio de expresión e comunicación universal que nos permite observar, analizar, estudar e imaxinar o que nos rodea e compartilo cos demáis seres da nosa comunidade (un concepto básico e fundamental do que debemos entender por cultura)

Tamén entendemos que o concepto PAISAXE só existe cando ademáis dun lugar existe un observador que o contempla e interpreta, e que esta faceta debe extenderse a todos os espazos de actividade humana.

Deste primeiro paso de consciencia do que existe e nos rodea partirá a nosa capacidade crítica e transormadora. Poderemos entender asi que o SUSTENTABLE xurde da nosa capacidade de transformar e equilibrar as nosas necesidades co que o medio que habitamos pode ofrecernos. Que dos recursos limitados podemos facer a base da nosa estratexia de xestión do medio. Tentaremos que a nosa propia actividade parta desta filosofía: empregar poucos medios e sacarlles o maior resultado posible.