Este proxecto tentou identificar ó
individuo para crear conciencia propia individual e colectiva como
primeiro paso para logo identificar os lugares que habitamos.
planificamos varias fases, dende as iniciais de curso, onde nos identificabamos fronte ó grupo e buscabamos unha imaxe de grupo conxunta ata o uso dunha tipografía técnica na que cada un aproveitase para describirse, como un autorretrato escrito.
o grupo:
deseño
do logotipo da clase individual e selección grupal.
primeiro bosquexo individual e selección en grupo, segundo bosquexo sobre a idea de grupo e selección final do logotipo.
tentouse
asi traballar unha imaxe do colectivo e unha primeira aproximación ó
mundo do deseño.
deseño do logotipo do grupo
traballamos tamén a identificación a traves do deseño dunha carpeta con material reciclado, o custo debía ser cero e os materiais reaproveitados.
deseño da carpeta de curso de cada alumno
deseño do nome de cada alumno incorporando o logotipo da clase
como excusa de facer a ficha de aula propúxoselles ós alumnos que deseñasen o seu propio nome, no que identificarían tamén o grupo ó que pertencían co deseño do traballo anterior e facerse unha fotografía co seu nome. Tentouse convencer, pero non se forzou a facelo a aqueles alumnos que non querían participar (respecto deste tema hai moito traballo par facer no tocante á aceptación da propia imaxe, ó uso desta e o concepto de imaxe pública e privada, algo deste traballo se fixo na aula analizando a nosa imaxe e os modelos que se empregan na publicidade)
Eu son...
aprendizaxe
dunha tipografía técnica, enlaces e tanxencias
descrición
da propia personalidade
eleboración
individual dun díptico con montaxe colectivo no centro
Un
traballo xa preestablecido do curso era o de incorporar unha
tipografía técnica para rotular os exercicios (en concreto a
ISOCPEUR), cun traballo mecánico, case caligráfico, no que se
introduciron os conceptos de segmento e arco como conformadores do
grafismo, entendendo tamén a letra como debuxo e a tipografía como
elemento gráfico común de comunicación. Logo da práctica de
aprendizaxe plantexouse o seu uso para autodefinirse: eu son... onde
cada un se calificaba libremente e logo expoñía nun breve párrafo
o porqué desa definición.
Finalmente
se fixo unha exposición nunha parede do centro, onde cada un
penduraba o seu propio “eu son” ata conformar un conxunto de
igual forma e diferente contido.